• صفحه خانگی
  • <
  • در مورد علائم و نشانه های به کار رفته بر روی باند فرودگاه ها بدانید

در مورد علائم و نشانه های به کار رفته بر روی باند فرودگاه ها بدانید

  • توسط
  • ۳ ماه پیش
  • 0

 

❓در مورد علائم و نشانه های به کار رفته بر روی باند فرودگاه ها بدانید.


🔸 بر اساس تعریف سازمان بین المللی هوانوردی غیرنظامی(ICAO)، باند فرودگاه به منطقه ای مستطیلی شکل بر روی سطح فرودگاه اطلاق می گردد که از آن جهت نشست و برخاست هواپیماها استفاده می‌گردد. به‌طور کلی باند فرودگاهها به دو شکل به وجود می آید:

 

۱⃣ باندی که توسط انسان ساخته می شود همانند بسیاری از فرودگاه ها که با کمک آسفالت، بتن و یا هر دوی آنها به وجود می آیند.

۲⃣ باند هایی با سطوح طبیعی مثل باندهای چمنی، خاکی، شنی و یا یخی که معمولاً از این باندها برای نشست و برخاست هواپیماهای سبک استفاده میشود.

 

☑️ طول یک باند برای هواپیماهایی که زیر ۲۰۰ هزار پوند وزن دارند(حدود ۹۰ هزار کیلوگرم) حداقل باید ۶ هزار پا (۱۸۲۹ متر) باشد. برای هواپیماهای بزرگتر شامل هواپیماهای پهن پیکر(Wide body) طول باند باید حداقل هشت هزار پا (۲۴۳۸ متر) در سطح دریای آزاد باشد. هرچه ارتفاع سطح فرودگاه از سطح دریای آزاد بالاتر باشد میزان طول باند مورد نیاز نیز افزایش می یابد.

 

🔻 هر باند دارای یک عدد دورقمی در ابتدای خود میباشد. این عدد دو رقمی جهت مغناطیسی باند می باشد و از یک صفر آن صرف نظر شده است. به عنوان مثال باند شماره ۲۹ فرودگاه مهرآباد به معنای جهت ۲۹۰ درجه ی مغناطیسی باند می باشد. نشانه ها و علائم بکار رفته بر روی باند فرودگاهها بستگی به نوع عملیاتی بودن آنها دارد.

 

🔺 فرودگاه هایی که تنها جهت پروازهای VFR به کار میروند(پرواز در شرایط آب و هوایی و دید مناسب) دارای باندهایی با علائم پایه ای هستند که فقط روی آنها خط وسط باند(Centerline)و جهت مغناطیسی باند نوشته شده است اما ممکن است نشانه های آستانه شروع باند(Threshold)و Aiming point (به فاصله هزار پا از شروع باند قرار میگیرد و خلبان با نشانه گرفتن و رفتن به سمت آن هواپیما را در محل مناسب فرود بر روی باند می برد) را هم دارا باشند.

 

🔷 اما فرودگاه هایی که جهت پرواز های IFR(پرواز درشرایطی که دید کافی نباشد مثل پرواز در شب) مورد استفاده قرار میگیرد دارای باندهایی با نشانه ها و علائم اضافی می باشند. این باند ها به طور کلی به دو دسته تقسیم می گردند:

۱⃣ باند هایی هستند که مجهز به سیستم های کمک ناوبری تقرب غیر بصری(Nonvisual) می‌باشند مانند سیستم ILS, به این معنا که اطلاعات پرواز افقی و شیب کاهش ارتفاع مناسب توسط این سیستم ها به خلبان مخابره می‌شود و خلبان با توجه به این اطلاعات و قرارگیری بر روی شیب مناسب در هنگام کاهش ارتفاع با قصد فرود آمدن، هواپیما را بدون خطر برخورد با موانع و عوارض روی زمین به‌طور سالم بر روی باند فرود می‌آورد.به این باند ها Precision instrument گفته میشود و استفاده از علائم آستانه ی شروع باند(Threshold)، Aiming point، نشان دهنده منطقه مناسب برخورد چرخ ها با باند(Touchdown zone)، خط وسط، جهت مغناطیسی باند و خط کنار باند(Side stripe) در اینگونه باند ها الزامی می باشد.

 

۲⃣ باند هایی هستند که مجهز به سیستم های کمک ناوبری تقرب غیر بصری مانند نوع قبل نمی باشند و فقط اطلاعات پرواز افقی را توسط دستگاههای کمک ناوبری مثل VOR به خلبان مخابره می‌کنند. به این باند ها Nonprecision گفته میشود.باند اینگونه فرودگاه ها دارای علائم و نشانه های پایه به علاوه نشانه آستانه ی شروع باند می باشد.

 

منبع: IRM

 

رسانه تخصصی و تحلیلی هوانوردی کن نیوز

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *