پرواز ۴۴۷ ایرفرانس

  • توسط مهران اشرفی
  • ۲۹ روز پیش
  • 0

 

🔺 در تاریخ یکم ژوئن سال ۲۰۰۹ یک فروند ایرباس ۳۳۰ متعلق به شرکت هواپیمایی Airfrance با ۲۱۶ مسافر و ۱۲ خدمه فرودگاه بین المللی ریودوژانیرو در برزیل را به مقصد فرودگاه شارل دوگل پاریس ترک نمود. پس از گذشت حدود چهار ساعت از پرواز هواپیما از روی صفحه رادار محو می‌شود و واحدهای کنترل راداری هرچه خلبان این پرواز را صدا می زنند
پاسخی دریافت نمی کند.

🔻 تیم های جستجو و نجات به سرعت وارد عمل شده و به دنبال این هواپیما در محلی که آخرین بار خلبان با واحدهای کنترل راداری ارتباط برقرار نموده بود می گردند. در خلال ۵ روز تیم های جستجو و نجات و نیروی دریایی برزیل
موفق می‌شوند قسمتی از لاشه هواپیما و همچنین دو جسد را از آب بیرون بکشند. اما تیم بررسی سوانح BEA به دلیل پیدا نشدن جعبه سیاه نمی تواند علت وقوع سانحه را بررسی نماید.

🔸 پس از گذشت دو سال از وقوع سانحه سرانجام در ماه می سال ۲۰۱۱ جعبه‌های سیاه هواپیما پیدا میشوند. پس از بازخوانی داده های ضبط شده پرواز(FDR) و همچنین صدای ضبط شده محیط کاکپیت(CVR)تیم بررسی سوانح به جزئیات وقوع سانحه دلخراش پی میبرد.

🔹 به دلیل طولانی بودن مسیر پروازی(۱۳ ساعت) این پرواز برای یک کاپیتان و دو کمک خلبان برنامه ریزی شده بود. طبق اقدام رایج در صنعت هوانوردی، کاپیتان پرواز یکی از کمک خلبانان را جهت استراحت به کابین مخصوص اینکار که پشت کاکپیت هواپیمای ایرباس ۳۳۰ قرار گرفته است می فرستد. پس از گذشت حدود ۳ ساعت کاپیتان کمک خلبان رابرت را بیدار کرده و به کمک خلبان بونین می گوید که خلبان دوم رابرت جای من را خواهد گرفت و پس از توجیه کردن هر دو کمک خلبان، جهت استراحت کاکپیت را ترک می‌کند.

♦️ کمک خلبان بونین به مهمانداران هشدار می‌دهد که تا دقایقی دیگر وارد جریان‌های هوایی متلاطم خواهند شد. پس از گذشت ۲ الی ۳ دقیقه هواپیما وارد شرایط خطر یخ زدگی سطوح می شود(طبق صدای ضبط شده در جعبه سیاه که همانند برخورد دانه های تگرگ می‌ماند و سیستم ضد یخ موتور هواپیما روشن میگردد).

🔘 کریستالهای یخ آغاز به تجمع در محل مجرای پیتوت میکنند(مجرای پیتوت مجرایی است که به وسیله ی آن و با همکاری ورودی استاتیک سرعت هواپیما اندازه گیری و به خلبان اعلام می گردد). پس از گذشت حدود ۵ دقیقه سیستم خلبان خودکار به دلیل انسداد مجرای پیتوت غیر فعال می گردد و سیستم پیشرانه خودکار موتور هواپیما(Autothrottle) نیز پس از ۳ ثانیه غیرفعال می گردد.

🔵 هواپیما به دلیل پرواز در شرایط توربولانس وارد گردش به سمت راست می گردد و کمک خلبان بونین با واکنشی شدید و با حرکت Side stick به سمت چپ قصد بازگرداندن هواپیما به حالت اولیه را دارد، اما به دلیل واکنش شدید هواپیما وارد گردش به سمت چپ می گردد. پس از گذشت سی ثانیه به دلیل واکنش های بیش از حد کمک خلبان بونین، هواپیما وارد گردش های پی در پی به راست و چپ می گردد.

⚪️ در این زمان کمک خلبان به طور ناگهانی Side stick را به سمت خود می‌کشد و باعث می‌شود دماغه هواپیما به سرعت بالا رود. این عمل نسبت به شرایط حال حاضر عملی غیر ضروری و بیش از حد بود.دماغه هواپیما به حدی بالا می رود که هشدار دهنده های وقوع استال دو بار به صدا در می آیند و سرعت هواپیما از دویست و هفتادو چهار نات(پانصدوهفت کیلومتر بر ساعت) به پنجاه و دو نات(نود و شش کیلومتر بر ساعت) کاهش می یابد.

🔴 هواپیما با نرخ هفت هزار پا در دقیقه در حال افزایش ارتفاع می باشد. پس از گذشت حدود یک دقیقه هواپیما به ارتفاع سی و هشت هزار پایی و زاویه حمله شانزده درجه می‌رسد. سپس به دلیل استال کردن هواپیما، هواپیما همانند تکه ای سنگ که به بالا پرتاب شده به سمت پایین سرازیر می گردد. در هنگام پایین آمدن هواپیما، زاویه حمله به سی درجه می‌رسد(دماغه هواپیما بسیار بالا میباشد) و کمک خلبان هنوز متوجه استال کردن و زاویه حمله هواپیما نشده است.

🔲 پس از گذشت زمانی، هنگامی که کمک خلبان رابرت متوجه شرایط استال می گردد Side stick را به سمت جلو می کشد تا دماغه هواپیما را جهت عمل ریکاوری به پایین بیاندازد، اما به دلیل این که کمک خلبان بونین آن را به سمت خود میکشد این دو نیرو اثر یکدیگر را خنثی نموده و دماغه هواپیما بالا می ماند.

🔴 زاویه حمله به چهل درجه رسیده و کاپیتان وارد کاکپیت میشود، اما هواپیما با سرعت در حال کاهش ارتفاع می باشد و سرانجام این هواپیما با آبهای اقیانوس اطلس برخورد کرده و همه دویست و بیست و هشت مسافر آن کشته می شوند.

منبع: BEA accident final report

 

رسانه تخصصی و تحلیلی هوانوردی کن نیوز

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *